Ένα ζήτημα της Γαλλίας (Χρονικό ενός γεύματος)

Μια γαλλική έκδοση
Χρονικό ενός γεύματος
Έζησε: 20/10/2008

Είμαστε αρκετά Λίμα για 200 ημέρες που ζούμε υπό ομίχλη, η ομίχλη του Λ. Salaverry προσπαθεί να αρπάξει μερικά μικρά κτίρια κατά μήκος της θάλασσας σαν ένα μεγάλο παλιρροϊκό κύμα των νεφών. Ξαφνικά, ένα από τα χέρια του Adam Smith προσπαθεί να μας πιάσουν, ενώ θα διαρκέσει κάτι να φάνε.

Αναρωτιέμαι, όταν Καστανέντα επίσης να πω ότι Λίμα θα ονομάζεται - συν την "πόλη των Βασιλέων" - "Η πρωτεύουσα των τροφίμων της Νοτίου Αμερικής; Κύριοι, έρχονται εδώ muy bien!, Vedette από το μενού μπροστά από το πανεπιστήμιο μέχρι Gaston Κίτρινο Ferrari. Έτσι - σχεδόν - Βεβαιώνω ότι δεν έχει σημασία όταν τρώτε καλά σε αυτό το ευλογημένο χώρα. Ακόμα κι έτσι, σήμερα αποφάσισα να πάω για κάτι διεθνείς.

3:00 pm πνεύμα μου του Άρθουρ Knight παρακάλεσε μου για την καταπολέμηση του τσουνάμι και ξεκίνησε με τα πόδια, κάτι το εκλεπτυσμένο, αλλά μέχρι το τέλος της ημέρας, θυμήθηκα ότι ήμουν ενημέρωσε καφετέρια του ΝΑΤΟ γι 'αυτό αποφάσισε να εισέλθει. Κατά την πόρτα είδα αυτό που μου υποσχέθηκαν, αλλά τελικά ρώτησε. "Έχουμε ένα αυγό ... και ... με το κρασί," δήλωσε ο διευθυντής, «Πόσο;" ρώτησα, Εντάξει, πάω να καθίσει.

Κοίταξε γύρω, περιμένοντας να αλάτι ή νωπά deli ότι ".... Με το κρασί "που θα δοκιμή σήμερα, όταν ξαφνικά είδα ένα αυγό μπροστά λυγισμένο μου," εγώ εξυπηρετούν τσίλι "," ναι παρακαλώ ", είπα. Αλλά πώς μπορεί να σας φάνε τα αυγά με τσίλι!. Πού ήταν το κρασί!, Λοιπόν, είναι μια ερώτηση για να μην πάρει λίπος γαλλικής σκέψης.

Επιχειρήσεις βιβλίο μου Διαχείρισης της Εικόνας με βοήθησε να κάνει χρόνο σε αυτό το επίπονο έργο της διαλεύκανση της γαλλικής έκδοσης. Πήρα όλες του βασιλιά Αρθούρου και είδα το αυγό με συμπόνια για Σολομώντος και είπε, και "να ξέρει σπίτι, θα μπορώ να πληρώνει γι 'αυτό; Αναρωτήθηκα. Αλλά πού είναι η ημι-γλυκό κρασί της Θείος Fernando;, Concern συνέχισε να διαβάσετε για να σκοτώσει την ώρα του.

Παραιτήθηκε, ένα σπαθί αναμμένο στον ώμο μου ρυθμίζει μπροστά μου, ότι ήταν μια πολύ πλούσια σε κρέας με ρύζι και σαλάτα, λίγο κρασί και πλούσιο μερικά πράγματα, ήμουν ευτυχής τελικά κέρδισε άλλη μάχη δεδομένου ότι το απόγευμα, γιατί όταν σας, ο κόσμος είναι ανάποδα, δίνοντας δίνει και δεν μπορούν να ζήσουν με αγάπη. Au revoir, et bon όρεξη.